سلام و صد سلام..
تبریک سال نو خدمت نگهبانان عزیز این خونه..مهشید خانم گل و فاطمه جان براتی ..
میدونم بازم دیر اومدم..البته این دفعه تاخیرم خداییش کمتر از قبل بود..
با توجه به شعار پست قبلی " هر سال، یک پست"
از قبل سال 99 در نظر داشتم که حتما یه پستی درج کنم ..

اینم یه عکس مصوده بگیر از حال و هوای بهار 99 طامه تقدیم به چشمان زیبا بین عشقام...
سال نو میشه، خوب اینجا هم نو بشه خونه تکونی بشه و هم عشقام اینجا ذوق کنند...
ولی باز هم فراموشی یکم اثر خودش رو برده بالا و هم شرایط عجیب این روزها حافظه رو تحت تاثیر بیشتر قرار داده...
داشتم فکر می کردم حالا که کرونا اومده حالا که مدل سال نو و عید و همه چییی اییینقدر متفاوت کرده جهان رو ..اصن حیفه اینجا ننویسم ازش..
شاید در روزگارانی دور تر مثلا قرن بعد یا خیلی سال بعد این مطلب هنوز باقی باشه و اگر چیزی شبیه کرونا مردمان آن روزگاران را شگفت زده کرد بیایند بخوانند و بدانند که در سال 1399 نیز اتفاقی این چنین رخ داده است..
فکک کن ...چه مشهور میشم منااا... نوه و نویره هام بهم افتخار می کنند...![]()
پس کمی هم برای کرونا جان بگم...covid 19 اسمی که اولش یجوری بود و حالا جا افتاده مثل اسمای عجیب قریب این روزهای کودکان تازه متولد شده....
فرزندان ایران زمینی که بعد سالیان این نوشته ها را می خوانید، عید99 هم رسید ..عیدی بدون عید دیدنی...بدون عیدی..بدون دور همی ها و شادی ها...اوووه تا بگم براتون حتی بدون 13 بدر ...بدون نماز جمعه، دعای ندبه و کمیل و توسل..
امسال تنها چیزی که دیدم سرجایش بود شکوفه های بادام بود که زود همه جا را سپید کرد و به دنبالش هم زردآلو و هلو و الان هم میریم داشته باشیم شکوفه ی گلابیا رو.... اینها امید میدهند ...معنایشان این است که زندگی جریان دارد..
درابتدا زمزمه هایی بود که بعد از کرونا چنین خواهیم کرد و چنان خواهد شد ولی براتون بگم آنچه الان بنظر می رسد این است که بعدی وجود نخواهدد اشت..کرونا خواهد ماند و ان شاالله ما هم خواهیم ماند و در کنار هم زندگی خوب و خوشی را خواهیم داشت..
ان شاالله...
من سرشار از انرژی و امید این روز ها را سپری می کنم برای عزیزانم در اینجا و در همه جا هم حال خوش رو آرزومندم..اتفاقات خوش در حال رخ دادن است..
با آرزوی دیدن نظرات شگفت انگیز . جذاب مانند خود پست در سال پیش رو..
![]()
![]()
امضا مصوده
99/01/18
برچسب:
نویسنده: فاطمه رضوانی